Missie en visie

Kunst is voor Hanna geen luxe, maar een noodzaak. Ze gelooft dat muziek een fundament kan zijn voor welzijn, identiteit en verbondenheid. In een samenleving waarin kwetsbaarheid, verdriet en eenzaamheid vaak weinig ruimte krijgen, wil zij met haar werk een plaats creëren waar het onzichtbare mag bestaan.

Geïnspireerd door inzichten uit filosofie en psychologie — onder meer door het werk van Dirk De Wachter en Alain de Botton — ziet zij kunst als een kracht die kan verdiepen, troosten en verbinden.

Sinds haar achtste levensjaar is de harp Hanna’s roeping. De harp is voor haar meer dan een instrument met een rijke geschiedenis; het is een oneindig klankuniversum dat zowel helder en magisch als mysterieus, rauw of donker kan klinken. Die veelzijdigheid drijft haar om de grenzen van het instrument te verleggen.

Hanna wil het stereotype beeld van de harp openbreken en de reikwijdte ervan vergroten. Ze maakt het instrument toegankelijk voor een breed en divers publiek — in klassieke concertzalen, maar ook in verrassende en ongewone contexten. Zo toont zij dat de harp geen niche-instrument is, maar een veelzijdig medium dat diepe menselijke lagen kan raken.

Ze bewondert de klassieke traditie, maar voelt tegelijk een sterke drang om haar eigen pad te zoeken en ruimte te creëren voor nieuwe vormen, nieuwe klanken en nieuwe verbindingen. Met haar artistieke praktijk — tussen traditie en experiment, tussen partituur en creatie — onderzoekt zij nieuwe klanken, texturen en speelwijzen en gaat zij in dialoog met andere disciplines en maatschappelijke thema’s, zodat de harp in al haar veelzijdigheid gezien en benut kan worden.